Zastrzeżenie kary umownej z tytułu niewykonania

Postanowieniem z dnia (...). Sąd umorzył postępowanie w stosunku do pozwanej (...). Strona powodowa Bank P. S.A. w W. domagała się zasądzenia od pozwanych W. R., M.R. i K. R. solidarnie kwoty 252 629,96 CHF wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego (20 %) w stosunku rocznym, liczonymi od dnia 1 grudnia 2009 r., z ograniczeniem odpowiedzialności M. R. i K. R. do udziału w nieruchomościach położonych w miejscowości O., gmina J., powiat b., objętych księgami wieczystymi prowadzonymi przez Sąd Rejonowy w B. KW nr: (...) oraz (...). Podkreślił Sąd, że z umowy darowizny z dnia 9 czerwca 1989 r. wynika jednoznacznie, że to pozwany i żona mieli nabyć pierwotnie prawo do lokalu przy ul. (...). Treść tego dokumentu wskazuje także, że w zamian za to D. i R. M. (1) na podstawie art. 58 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe zobowiązali się oddać do dyspozycji darujących zajmowany dotychczas zajmowany lokal mieszkalny położony w S. przy Alei (...). Powyższe postanowienia doprowadziły Sąd do wniosku, że zamiarem obu stron umowy darowizny z dnia 9 czerwca 1989 r. było dokonanie zamiany zajmowanych przez nich mieszkań, zaś powyższa czynność prawna została zawarta celem obejścia przepisów o najmie lokali mieszkalnych, które nie zezwalały najemcy rozporządzać przysługującym mu prawem najmu. Z umowy darowizny z dnia 9 czerwca 1989 r. wynika także, że skuteczność przeniesienia na rzecz pozwanego i jego żony spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. (...) zależała od przyjęcia ich w poczet członków spółdzielni mieszkaniowej. To postanowienie umowy wskazuje na prawdziwość twierdzeń pozwanego, że R. M. (2) włączyła się do transakcji z D. W. i H. W., albowiem umowa darowizny zawarta w dniu 9 czerwca 1989 r. stała się bezskuteczna, gdyż ani pozwany, ani jego żona nie uzyskali członkostwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w S.. Do wniosku tego prowadzi także analiza treści umowy darowizny z dnia 2 listopada 1989 roku zawartej przez R. M. (2) z synem R. i jego żoną D. M. Z powyższej umowy wynika jednoznacznie, że oświadczenie R. M. (2) o dokonaniu darowizny udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w S. przy ul. (...), oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr (...) i związanego z nim udziału w prawie własności zabudowań posadowionych na powyższej nieruchomości gruntowej na rzecz D. M. i R. M. (1) zostało połączone z jednoczesnym zobowiązaniem tych ostatnich do oddania do dyspozycji R. M. (2) zajmowanego przez nich lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. (...). Takie postanowienia umowne wskazują na prawdziwość twierdzeń pozwanego, że zawarcie powyższej umowy darowizny służyło nabyciu przez R. M. (2) prawa najmu oznaczonego wyżej lokalu celem jego późniejszego przeniesienia na rzecz D. W. i H. W. w zamian za spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. (...). Wniosek taki znajduje również uzasadnienie w treści umowy darowizny z dnia 7 listopada 1989 r. zawartej przez R. M. (2) z D. W. i H. W. Umowa ta bowiem - poza zmianą osoby obdarowanej - w istocie powiela treść umowy darowizny z dnia 9 czerwca 1989 r. Użycie w orzeczeniu Sądu I Instancji nieprawidłowej nazwy należało zatem jedynie sprostować w trybie art. 350 KPC. Przebieg urządzeń kanalizacyjnych wykluczał i wyklucza rozbudowę istniejącego budynku na cele gospodarcze, a przebieg cieplika, umożliwiał wyłącznie budowę obiektu mniejszego niż planowany. Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. W ocenie sądu drugiej instancji sąd okręgowy po rozważeniu przedstawionych dowodów dokonał prawidłowych ustaleń i prawidłowej oceny prawnej, które sąd apelacyjny w całości podziela. Prawidłowo także ograniczył postępowanie dowodowe poprzez oddalenie wniosków, które nie mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Ubezpieczony domagał się ponownego przeliczenia przysługującego mu świadczenia w oparciu o treść art. 111 ust. 1 EmRentyFUSU. Przepis ten stanowi, że wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie (...), jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego: W toku czynności egzekucyjnych prowadzonych przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Gostyninie nieruchomość w B. została zajęta i zlicytowana na rzecz nabywcy P.B. 9. 3.04. 1998 r. - 2.10.1998 r. - Miejski Zakład Komunalny w G.-D. Ponadto była zarejestrowana jako bezrobotna i otrzymywała Roszczenie z art. 59 KC może być jednak dochodzone wyłącznie przeciwko wszystkim kontrahentom umowy, między którymi występuje współuczestnictwo konieczne, jednolite, przewidziane w art. 73 § 2 KPC (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 17 września 1969 r., III CZP 65/69, OSNC 1970, nr 2, poz. 28). Powódka musiałaby zatem skierować je łącznie przeciwko pozwanym w sprawie niniejszej, a także Stanisławowi P., z którym - według ustaleń Sądu Okręgowego, zaaprobowanych przez Sąd Apelacyjny - w okresie od 5 lutego 1983 r. do 3 lipca 2007 r. pozostawała w związku małżeńskim. Tymczasem, zgodnie z art. 121 pkt 3 KPC, bieg przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu co do roszczeń, które przysługują jednemu z małżonków przeciwko drugiemu - przez czas trwania małżeństwa. Wprawdzie powództwo z art. 59 KC ograniczone zostało rocznym terminem zawitym, liczonym od daty zawarcia zaskarżonej umowy, jednakże w orzecznictwie, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, dopuszcza się możliwość stosowania do terminów zawitych - per analogiam - przepisów o przedawnieniu (zob. uzasadnia: uchwały Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1992 r., III CZP 10/92, OSP 1993 r., z. 2, poz. 30 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1976 r., II CRN 202/76, OSNCP 1977, nr 10, poz. 186). Na tych podstawach domagała się zmiany zaskarżonego wyroku i oddalenia powództwa i zasądzenia kosztów procesu. Na podstawie art. 380 KPC apelująca wnosi o rozpoznanie przez Sąd II instancji postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 9 marca 2012 r. oddalającego wnioski dowodowe, tj. co do umowy leasingu z dnia 29 kwietnia 1999 r., protokołu przekazania maszyn oraz faktur wystawionych na rzecz powódki na okoliczności wskazane w piśmie powódki z dnia 9 marca 2012 r. oraz przeprowadzenie ich przed Sądem II instancji. Powód Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. wniósł o uznanie umowy z dnia 14 lipca 2008 r., sporządzonej przed notariuszem S. P. zastępcą I. S., notariusza w O. Rep.(...), mocą której A. W. (1) i B. W. (2) darowali pozwanemu B. W. (1) prawo własności lokalu mieszkalnego położonego w O. przy ul. (...) w O., dla którego Sąd Rejonowy w Olkuszu prowadzi księgę wieczystą (...), za bezskuteczną w stosunku do Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w O., któremu przysługują wobec zbywcy A. W. (1) wierzytelności z tytułu zaległości podatkowych z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych, podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych, stwierdzone tytułami wykonawczymi o numerach SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...) SM (...), SM (...), SM (...) SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM(...), SM(...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...), SM (...).

Zastrzeżenie kary umownej z tytułu niewykonania